شنبه 16 آذر 1398

 آش های محلی

 


آش شله قلمکار:
آش شله قلمکار یکی از آش های ایرانی و نذری است که برای نخستین بار به دستور ناصرالدین شاه پخته شد. این آش هر ساله و به خصوص در یکی از روزهای فصل بهار به دستور وی همراه با آداب و تشریفات ویژه ای پخته و میان مردم و درباریان پخش می شد. این آش ترکیبی است از انواع حبوبات، سبزیجات، پیاز، زردچوبه، روغن و گوشت سرد دست بی استخوان. مهم ترین مشخصه این آش این است که علاوه بر داشتن حبوبات، حاوی گوشت می باشد و همین باعث شده آش شله قلمکار از لحاظ پروتیینی غذای مناسبی برای کودکان در حال رشد و افراد کم خون تبدیل شود.

 
آش ترش:
آش ترش  از آش های معروف  است که برخی معتقدند که طبخ ترش آش یا همان آش ترش در واقع اظهار دلسردی از سال کهنه و استقبال از سال نو می باشد، همچنین از قدیم الایام مازندرانی ها این آش را در مراسم سوم درگذشته گان خود به نشانه تنفر از غم و ناراحتی، به عنوان پیش غذا طبخ می کردند. به هرحال امروزه مردم این منطقه آش ترش را در آخرین چهارشنبه سال به نیت مردگان خود خیرات می کنند.
آش ترش یکی از غذاهای مغذی و سرشار از آهن، فیبر و پروتیین به شمار می آید.
 

آش دوغ:
آش دوغ یکی از غذاهای اصیل و محلی مناطق آذربایجان ایران است. این آش بیشتر در استان های آذربایجان غربی و اردبیل پخته می شود. در این آش از ماست یا دوغ تازه، سبزی آش یا سبزی های محلی و یا کوهی، برنج، نخود، تخم مرغ، سیر، نمک استفاده می شود، آش دوغ را هنوز هم در مناطق آذربایجان در مراسم های عروسی و دیگر مراسم ها در کنار غذای اصلی مثل کباب، پیچاق قیمه، خوراک مرغ و ... سرو می کنند.

 
آش رشته:
آش رشته یکی از معروف ترین و شناخته ترین آش های ایرانی است که تقریباً در سراسر شهرهای ایران پخته می شود. این آش نه تنها در مراسم های سنتی و مذهبی تهیه می شود بلکه در تمامی فصول سال و در سفره های نذری و افطاری نیز جایگاه خاصی دارد. در تهیه آش رشته؛ استفاده از موادی چون: رشته، انواع سبزی ها، حبوبات و گاهی نیز آب گوشت، کشک و یا ماست، باعث شده این غذا را در ردیف غذای سرشار از انواع ویتامین ها، پروتیین ها، کربوهیدرات قرار دهد که توانسته مجموعه کاملی از گروه غذایی را فراهم کند.